است ولى در مقام تمثيل و ذكر مثال به عكس اوّل مثال ضمير حاضر را آورده و پس از آن براى ضمير غائب شاهد آورده است و بعبارت ديگر برطبق لفّ و نشر مشوّق عمل كرده همانطوريكه در فرموده حقتعالى آيه ( 106 ) از سوره ( آل عمران ) چنين شده است . يوم تبيّض وجوه و تسودّ وجوه ، و امّا الّذينّ اسودّت الخ . شاهد در اينستكه ابتداء از سفيدرويان و سپس از سيه‌رويان نام برده شده ولى در مقام تفصيل به عكس شده يعنى اوّل به تفصيل حالات سيه‌رويان پرداخته و پس از آن شرح حال سفيدرويان داده شده است . قوله : تقدّم ذكره : يعنى ذكر غائب . قوله : و لا يرد على هذا : مشار اليه « هذا » تعريف و تفسيرى است كه براى ضمير ذكر شد . قوله : لانّه وضع : ضمير در « لانّه » به اسم اشاره راجع است و اين عبارت علّت است براى « لا يرد » . قوله : لزم منه حضوره : ضمائر مجرورى به مشار اليه عود مىكنند . قوله : و لا الاسم الظّاهر : يعنى و لا يرد على هذا ايضا الاسم الظّاهر . قوله : لانّه وضع لاعمّ : ضمير در « لانّه » به اسم ظاهر عود مىكند . متن : « 55 » و ذو اتّصال منه ما لا يبتدا * و لا يلى الّا اختيارا ابدا تجزيه و تركيب ذو اتّصال : مضاف و مضاف اليه ، مبتداء . منه : جارّ و مجرور ، متعلّق است به « اتّصال » . ما : موصوله ، خبر .